γεγονοτα

Σεμινάριο στο Ευροκοινοβούλιο για τη θρησκευτική ελευθερία

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε, στις 11 Οκτωβρίου 2010, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Επιστημονικό Σεμινάριο με θέμα «Θρησκευτική ελευθερία: Ποιός είναι ο ρόλος των θρησκευτικών παραγόντων και της εξωτερικής ευρωπαϊκής πολιτικής;», στα πλαίσια του γενικότερου Προγράμματος «Χριστιανισμός και Ισλάμ». Το Σεμινάριο οργανώθηκε από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Ρωμαιοκαθολικών Συνόδων (COMECE), την Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμναίας (EKD) και το Ίδρυμα Kornad Adenauer Stiftung.

Στην στρoγγυλή τράπεζα έλαβαν μέρος ως ομιλητές ο Επίσκοπος László Tökés, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Καθηγητής Dr. Andrea Pacini (Ιταλία), ο Othmar Karas, Αυστριακός Ευρωβουλευτής, ο Καθηγητής Dr Abdul Monem Al Ashat (Αίγυπτος), ο Dr. Gerhard Sabathil (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Αχαΐας κ. Αθανάσιος, Διευθυντής του Γραφείου της Εκκλησίας της Ελλάδος στην ΕΕ.

Ο Επίσκοπος László Tökés αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το ρόλο της θρησκείας στην ΕΕ ως παράγοντα καταλλαγής και δημοκρατίας, προωθώντας έτσι την ευνομία και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των πολιτών στην γηραιά ήπειρο. Οι υπόλοιποι ομιλητές επεσήμαναν το δικαίωμα του κάθε πολίτη να πιστεύει ή ακόμη και να αλλάζει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Παρά τη σημασία της θρησκευτικής ελευθερίας αυτό το δικαίωμα δεν έχει κατοχυρωθεί παντού, και το επίπεδο προστασίας ποικίλλει από χώρα σε χώρα. Η Συνθήκη της Λισσαβόνας υποστηρίζει ότι οι σχέσεις της ΕΕ με τον ευρύτερο κόσμο θα προωθήσει τις αξίες της συμβάλλοντας στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας είναι επομένως, όχι μόνο ένα απλό θέμα δικαιωμάτων, αλλά και μια έκφραση ανησυχίας για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Στην εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής, οι θρησκευτικοί παράγοντες μπορούν να είναι σημαντικοί συνεργάτες στην προσπάθεια αυτή.

Από την πλευρά του ο Μητροπολίτης Αχαΐας επεσήμανε ότι η προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας δεν είναι απλώς θέμα διακήρυξης ή καθορισμού κανόνων ηθικής τάξεως, αλλά είναι κυρίως ζήτημα ευαισθησίας για την αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου. Για μια Ορθόδοξη προσέγγιση της εννοίας του προσώπου, σύμφωνα με την πατερική παράδοση, δεν αρκεί να καθορίσουμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου (βιολογικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά, ηθικά κτλ). Αυτά χαρακτηρίζουν πλείστους όσους ανθρώπους (ως ένα σημείο ακόμα και κάποια ζώα) και δεν αναδεικνύουν την μοναδικότητα ενός προσώπου-διαφορετικού από κάθε άλλο άνθρωπο ή ζώο- και άρα την εξαιρετική και μοναδική του σημασία μέσα στη δημιουργία του Θεού. Έχει τεράστια σημασία για την εμπειρία ζωής αληθινής, με ουσιαστική φανέρωση αξιών και επικράτηση αρχών, να απαντήσουμε στο ερώτημα «ποιος είναι ο άνθρωπος» και όχι μόνο στο ερώτημα «τι είναι ο άνθρωπος». Αυτό που αναδεικνύει την ακατάλυτη αξία του ανθρωπίνου προσώπου και το διακρίνει από τους άλλους ανθρώπους και από τα ζώα είναι η σχέση που αναπτύσσει με άλλους, ο προσδιορισμός της ταυτότητάς του όχι με περιγραφή απλή του «τι είναι μόνος του», του πόσο «ζυγίζει» ο εαυτός του βιολογικά, κοινωνικά ή ηθικά, αλλά «ποιος είναι» σε σχέση με όλους τους άλλους, ξεκινώντας από την βάση σεβασμού προς όλους και καταλήγοντας στον θρίαμβο της αγάπης κατά μίμηση Χριστού. Με αυτή την έννοια δεν προστατεύουμε την θρησκευτική ελευθερία ως ιδεολογία, κοινωνική σύμβαση ή ηθική και νομική επιταγή, αλλά ως βαθύτερη έκφραση του ανθρώπου, ο οποίος φανερώνει το είναι του, το ποιος είναι πραγματικά, επειδή εξίσταται, βγαίνει από τον εαυτό του, επειδή φανερώνεται ως εκστατική υπόσταση, επειδή βιώνει μια έκσταση, μια εμπειρία εξόδου από τον εαυτό του, για να αναδείξει ένα ή περισσότερα πρόσωπα- υποστάσεις που αναγνωρίζει ότι υπάρχουν παράλληλα με τον ίδιο- και να λάμψει σαν ήλιος ο ίδιος κάτω από το φως που αναγνωρίζει ότι εκπέμπει ένα άλλο πρόσωπο, άλλες ανθρώπινες υπάρξεις που δεν μπορούν να νοηθούν ως κατώτερες ή ανώτερες από τον ίδιο. Αυτή είναι η έννοια του προσώπου σύμφωνα με την υπέροχη τριαδολογική αντίληψη των Πατέρων της Εκκλησίας μας, σύμφωνα με την πίστη μας για την ύπαρξη των τριών Προσώπων της Παναγίας Τριάδος. Αυτή είναι η έννοια του προσώπου, το οποίο συναντάται με τον άλλο σε πνεύμα αγάπης, φωτίζεται ως αξία από το φως του Τριαδικού Θεού και δεν μπορεί έτσι ποτέ ούτε να απομονωθεί, ούτε να αυτονομηθεί, ούτε να αλλοτριωθεί σαν ένα θολό στοιχείο σε μια άμορφη μάζα.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν, μεταξύ άλλων, ευρωβουλευτές, κληρικοί, νομικοί, επιστημονικοί ερευνητές και άλλες προσωπικότητες από διάφορα Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Βρίσκεστε εδώ: Αρχική γεγονοτα 2010 Σεμινάριο στο Ευροκοινοβούλιο για τη θρησκευτική ελευθερία