Καλωσορίσατε

                                                                                         iisous

Ψαλμός 33

Του Δαβίδ. [1] Όταν προφασίστηκε παράνοια ενώπιον του Αβιμέλεχ,
και διώχτηκε από εκείνον, και έφυγε
.

Ανά πάσα ώρα και περίσταση θα ευλογώ τον Κύριο· το εγκώμιό Του θα είναι πάντοτε στο στόμα μου.

Βραβείο και έπαινό της θα έχει η ψυχή μου την πίστη στον Κύριο· ας το ακούσουν οι πράοι και ταπεινοί και ας ευφρανθούν.

Γίνετε μαζί μου υμνητές της μεγαλοσύνης του Κυρίου, και ας δοξάσουμε όλοι μαζί το όνομά Του.

Διακαώς αποζήτησα τον Κύριο και άκουσε την παράκλησή μου και με λύτρωσε από όλες τις θλίψεις μου.

Ελάτε σε Αυτόν και λάβετε φως, και καμία καταισχύνη[2] δεν θα αμαυρώσει το πρόσωπό σας.

Ζωηρή κραυγή ικεσίας έβγαλε αυτός ο φτωχός και αδύνατος, και ο Κύριος δέχτηκε με ευμένεια την ικεσία του και τον έσωσε από όλες τις θλίψεις του.

Η προστασία αγγέλου του Κυρίου θα περιφρουρεί όσους Τον σέβονται, και αυτός θα τους σώζει.

Θα δείτε από μόνοι σας, αφού δοκιμάσετε, ότι ο Κύριος είναι χορηγός αγαθών. Ευλογημένος στη ζωή του ο άνθρωπος που στηρίζει σε Αυτόν τις ελπίδες του.

Ιδιαίτερα εσείς οι πιστοί Του, εγκολπωθείτε την ευλάβεια προς Αυτόν και δεν θα σας λείψει ποτέ τίποτε.

Και πλούσιοι πτώχευσαν και πείνασαν, αυτοί όμως που αποζητούν διακαώς τον Κύριο, δεν θα στερηθούν κανένα αγαθό.

Λέω στα παιδιά μου: Ακούστε με· θα σας διδάξω την ευλάβεια προς τον Κύριο.

Μη θέλει κάποιος από σάς ζωή; Μην ποθεί να γνωρίσει μέρες ευτυχίας;

Να πάψει η γλώσσα σου την κακολογία και τα χείλη σου να απέχουν από λόγια δολιότητας.

Ξένος να είσαι προς το κακό, να πράττεις το καλό και να επιδιώκεις ενεργά την ειρήνη.

Οι οφθαλμοί του Κυρίου αγρυπνούν πάνω στους δικαίους και τα αυτιά Του είναι ανοιχτά στη δέησή τους.

Πρόσωπο οργής στρέφει ο Κύριος σε όσους πράττουν το κακό, για να εξαλείψει από τη γη τη θύμησή τους.

Ραγίζουν την καρδιά οι κραυγές των δικαίων! Και ο Κύριος τους άκουσε σπλαχνικά και τους λύτρωσε από όλες τις θλίψεις τους.

Συντετριμμένες καρδιές όπου υπάρχουν, ο Κύριος τις πλησιάζει, και σώζει όσους έχουν ταπεινό πνεύμα.

Τα θλιβερά που συμβαίνουν στους δικαίους είναι αμέτρητα, και από όλα θα τους λυτρώσει ο Κύριος.

Υπερασπίζεται όλα τα οστά τους· ούτε ένα από αυτά δεν θα συντριβεί.[3]

Φρικτός και επαίσχυντος ο θάνατος των αμαρτωλών·[4]

Χάραγμα ανάξιου[5] θα σημαδέψει όσους μισούν τον δίκαιο.

Ψυχές και ζωές των δούλων Του θα τις λυτρώσει ο Κύριος·[6]

Ω, κανένα χάραγμα ανάξιου δεν θα σημαδέψει όσους στηρίζουν σε Αυτόν την ελπίδα τους.

 


[1]Στην εβραϊκή αρίθμηση, Ψαλμός 34. Όπως αναφέρεται στην επικεφαλίδα, τον ψαλμό αυτό εμπνεύστηκε και έγραψε ο Δαβίδ, κατά μία υπόθεση, όταν διέφυγε σοβαρότατο κίνδυνο που διέτρεξε στην αυλή Φιλισταίου βασιλιά. Την υπόθεση αυτή δέχονται πλήρως ορισμένοι σχολιαστές (π.χ. W. GrahamScroggie, AGuidetothePsalms, SolidChristianBooks.com, 2015) και με αμφιβολίες άλλοι (π.χ. WillemS. PrinsloostoJamesD. G. Dunnκαι JohnW. Rogerson, EerdmansCommentaryontheBible, Michigan, 2003, σ. 386). Γενικώς γίνεται δεκτό (Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, Λεξικά της Αγίας Γραφής ελληνικά και ξένα, σχολιασμένες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής σε διάφορες γλώσσες) ότι δεν πρόκειται για τον Αβιμέλεχ – που ήταν ίσως μια γενική ονομασία για τους Φιλισταίους βασιλείς (όπως «Φαραώ» για τους Αιγυπτίους) – αλλά για τον Αγχούς (εβρ. Ακίς), βασιλιά της Γεθ. Το συμβάν μεταξύ Δαβίδ και Αγχούς αναφέρεται στο βιβλίο Βασιλειών Α΄, 21:11-16, με τον Αβιμέλεχ, που είναι εκεί ιερέας και όχι βασιλιάς, να μνημονεύεται επίσης στο ίδιο κεφάλαιο, εδάφια 2-9 (κατ’ άλλους, στο σημείο αυτό, Αχιμέλεχ). Θεωρήθηκε ότι η σύγχυση μεταξύ των δύο ονομάτων οφείλεται σε παραδρομή των Εβδομήκοντα, αλλά και οι εβραϊκές εκδόσεις της Βίβλου έχουν την ίδια επικεφαλίδα στον παρόντα ψαλμό, και το ίδιο όνομα, Αβιμέλεχ. Επομένως πρόκειται μάλλον για παραδρομή των Εβραίων αντιγραφέων της Βίβλου, οι οποίοι προσέθεταν τις επικεφαλίδες των ψαλμών στο θεόπνευστο κείμενο, και από εκεί το πήραν οι Εβδομήκοντα, όπως επίσης αργότερα το πήρε και το μασοριτικό κείμενο.

   Αν μας επιτρεπόταν να βάλουμε μια επικεφαλίδα σύμφωνα με το ηθικοκοινωνικό νόημα του ψαλμού, θα ήταν «Η εκπλήρωση στον δίκαιο άνθρωπο, από τον Κύριο, της θεμιτής προσδοκίας του για χαρά, προκοπή και προστασία από τους κινδύνους». Πράγματι, ο λόγος που επιλέγουμε τον παρόντα ψαλμό είναι για να στηρίξουμε στον σημερινό άνθρωπο και ιδιαίτερα στον νέο, που κατατρύχεται από τη σκέψη ότι ζει σε ένα κόσμο χωρίς ελπίδα, την πεποίθηση ότι πλησιάζοντας με το πνεύμα και την καρδιά του τον Κύριο θα βρεθεί σε ένα κλίμα χαράς, ευδοκίμησης και προστασίας από τους καθημερινούς κινδύνους και απειλές που υπάρχουν γύρω του.

   Από φιλολογική άποψη, ο ψαλμός αυτός είναι ένας από τους σπάνιους που έχουν ακροστιχίδα τα γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου. Ο μεταφραστής-συντάκτης του παρόντος κειμένου (Α.Λ., επιμέλεια +Α. Α.) είχε την ιδέα να παρουσιάσει, αντίστοιχα, τον ψαλμό, με ακροστιχίδα τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, από το Α ώς το Ω, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά, καθ’ όσο γνωρίζουμε (πρβλ. την αλφαβητική ακροστιχίδα των 24 οίκων του Ακαθίστου Ύμνου). Βασική πηγή για την παρούσα μετάφραση είναι το κείμενο των Εβδομήκοντα και οι έγκυρες και βαθυστόχαστες «μεταφράσεις μετά συντόμου ερμηνείας» των Ι. Κολιτσάρα και Π. Τρεμπέλα https://www.agia-aikaterini-larissis.com/agia-grafi-palaia-diathiki/ .

   Για εύκολη πρόσβαση στο πρωτότυπο κείμενο του ψαλμού 33 στους Ο΄, παραπέμπουμε στον ιστότοπο http://www.apostoliki-diakonia.gr/bible/bible.asp?contents=old_testament/contents_Psalmoi.asp&main=psalmoi&file=24.33.htm (Σ.τ.Μ.)

[2]Πρόκειται για την καταισχύνη του ανθρώπου που διαψεύδονται οι προσδοκίες του, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ανίσχυρος. Βλ. μεταφράσεις Ι. Κολιτσάρα και Π. Τρεμπέλα, ό.π. (Σ.τ.Μ.)

[3]Στον στίχο αυτό παραπέμπει, ως γνωστό, το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (εδάφιο 19:36 «ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ»), σχετικά με τη σταύρωση του Κυρίου και το γεγονός ότι δεν έθραυσαν τα οστά Του, όπως εκείνα των ληστών που συσταυρώθηκαν μαζί Του. Η μετάφραση του Π. Τρεμπέλα (ό.π.), εμβαθύνοντας πέρα από το «γράμμα» του εδαφίου αυτού, λέει ότι οι βλάβες που θα επιτρέψει ο Κύριος να υποστούν οι πιστοί του θα είναι εξωτερικές και επιπόλαιες, και όχι βαθιές και ανεπανόρθωτες – δεν θα φτάνουν μέχρι το κόκκαλο, θα λέγαμε, με κυριολεκτική και με μεταφορική έννοια. Το «κόκκαλο» του δικαίου ανθρώπου είναι η δικαιοσύνη του, οι αξίες του, και αυτές καμιά ανθρώπινη δύναμη δεν θα μπορέσει να τις εξοστρακίσει. (Σ.τ.Μ.)

[4]Όχι βέβαια από «εκδικητικότητα» του Κυρίου αλλά ως συνέπεια των πράξεών τους. Πρβλ. μετάφραση Π. Τρεμπέλα, ό.π. (Σ.τ.Μ.)

[5]«οἱ μισοῦντες τὸν δίκαιον πλημμελήσουσιν.» Για τη μετάφραση της λέξης «πλημμελήσουσι», από τις πολλές εκδοχές που υπάρχουν στις διάφορες ελληνικές και ξένες μεταφράσεις, προτιμήσαμε αυτή που είναι πλησιέστερη προς την έννοια, στα αρχαία ελληνικά, της λέξης «πλημμελώ» η οποία, έχοντας την ετυμολογία της από το (μουσικό) «μέλος», αρχικά σημαίνει «αποτελώ παραφωνία», και κατ’ επέκταση «γίνομαι αντικείμενο περιφρόνησης» (Βλ. A. Bailly, Dictionnaire grec-français, Paris, Hachette, 1950, σ. 1571). Όσοι μισούν τον δίκαιο άνθρωπο θα γίνουν αντικείμενο περιφρόνησης και κατάκρισης, διότι θα αποτελούν παραφωνία. Πρβλ. μετάφραση Ι. Κολιτσάρα, ό.π., «θα κατακριθούν και θα τιμωρηθούν», σύμφωνη και με το εβραϊκό πρωτότυπο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο ψαλμωδός επαναφέρει την κοινωνία στην ορθή λογική «όσοι μισούν τον δίκαιο να αποτελούν παραφωνία και να είναι απαξιωμένοι» και όχι στην αντίθετη λογική που τείνει να θεωρεί καταξιωμένους όσους «τα κατάφεραν», έστω και πατώντας επί πτωμάτων. Επομένως, «χάραγμα ανάξιου» ή «χάραγμα αξιοκατάκριτου» θα σημαδέψει όσους μισούν τον δίκαιο. (Σ.τ.Μ.)

[6]Μεταφράζουμε το «ψυχάς» με την περίφραση «ψυχές και ζωές», όχι μόνο σύμφωνα με την προαναφερόμενη μετάφραση του Ι. Κολιτσάρα και πολλών άλλων, αλλά και για να αποφευχθεί ξεκάθαρα η αδικαιολόγητη παρανόηση ότι «ο Θεός θα σώσει τις ψυχές των δικαίων στη μετά θάνατο ζωή, οπότε ας μην ανησυχούν για τις αδικίες που υφίστανται στην παρούσα ζωή» και αντίστοιχα «οι κακοί θα τιμωρηθούν στην άλλη ζωή, οπότε ας κάνουν ό,τι θέλουν ατιμώρητα στην παρούσα ζωή». Ο Κύριος προστατεύει τις ζωές των δικαίων και στην παρούσα ζωή, και αντίστοιχα απαξιώνει τους αδίκους. Ο Κύριος κυβερνά και την παρούσα ζωή και τη μέλλουσα. (Σ.τ.Μ.)

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική