γεγονοτα

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ;

DSC 0019

Τὴν Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015, τὸ Γραφεῖο τῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς Βρυξέλλες παρακολούθησε, διὰ τοῦ Συμβούλου του Πρωτοπρ. Δρος Γεωργίου Α. Λέκκα, τὶς ἐργασίες ἀνοικτῆς συζήτησης στὸ Ἵδρυμα Friedrich Naumann στὶς Βρυξέλλες μὲ θέμα: «Ἕνα ζήτημα ἀξιοπρέπειας; Κίνδυνοι καὶ ὀφέλη ἀπὸ τὴν εὐρωπαϊκὴ νομοθεσία γιὰ τὸ τέλος τῆς ζωῆς». Ἡ συζήτηση πραγματοποιήθηκε ἐνόψει ἐργασιῶν στὰ Κοινοβούλια τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας καὶ οἱ ὁποῖες προβλέπεται νὰ ὁδηγήσουν σὲ τελικὲς ἀποφάσεις τῶν ἐν λόγω Κοινοβουλίων τὴν προσεχῆ ἄνοιξη.

Κύριοι ὁμιλητές ἦταν ἡ καθηγήτρια κα Elisabeth Pott, Πρόεδρος τῆς Γερμανικῆς Ἐπιτροπῆς Ὑγείας, ὁ Διευθυντὴς τῆς ἑλβετικῆς ὀργανώσεως EXIT στὴν ὑπηρεσία τοῦ ὑποβοηθούμενου θανάτου κος Bernhard Sutter, ἡ κα Helen Joyce, ἐκδότης τοῦ περιοδικοῦ The Economist καὶ ὁ καθηγητὴς ἰατρικῆς τοῦ Καθολικοῦ Πανεπιστημίου τῆς Λουβαίνης κος Benoit Beuselinck, εἰδικὸς στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ καρκίνου. Τὴν συζήτηση συντόνισε ἐκ μέρους τοῦ Ἱδρύματος ἡ κα Caroline Haury.

Εἰδικότερα ἡ κα Elisabeth Pott ἐπέμεινε ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας, ἤδη νομιμοποιημένης στὴν Ἑλβετία, τὸ Βέλγιο καὶ τὴν Ὁλλανδία, πρέπει νὰ συζητηθεῖ στὸ εὐρύτερο πλαίσιο τῆς ἀντιμετώπισης τῆς τρίτης ἡλικίας, τυχὸν ἀπόφαση γιὰ ἐθελούσια ἔξοδο ἀπὸ τὴν ζωὴ πρέπει νὰ λαμβάνεται πολὺ νωρίτερα κι ὄχι ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλέον καταβεβλημένος ἀπὸ τὰ γηρατειὰ καὶ τὶς ἀσθένειες καὶ ὅτι ὑποχρέωση τῶν σύγχρονων εὐρωπαϊκῶν κοινωνιῶν εἶναι νὰ ἐνδυναμώσουν τὰ συστήματα ὑγείας τους καὶ ὄχι νὰ διευκολύνουν τὶς ὑποβοηθούμενες αὐτοκτονίες. Ἡ κα Helen Joyce ἀναφέρθηκε στὴν παρατηρούμενη ἀνάπτυξη διεθνῶς μιᾶς τάσεως ὑπὲρ τῆς ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας, κατέθεσε τὴν ἐμπειρία τῆς Ἀμερικῆς καὶ συγκεκριμένα τοῦ Ὄρεγκον στὸ ἐν λόγω ζήτημα καὶ ἐκτίμησε ὅτι σὲ μερικὰ χρόνια ἡ νομιμοποίηση τῆς ἐν λόγω πρακτικῆς στὸ Ὄρεγκον θὰ βρεῖ μιμητὲς καὶ σὲ ἄλλες Πολιτεῖες, ὅπως ἴσως αὐτὴ τῆς Καλιφόρνια. Ὁ κος Bernhard Sutter ἀναφέρθηκε στὴν δραστηριότητα τῆς ὀργανώσεως EXIT στὴν Ἑλβετία, ἡ ὁποία ἀριθμεῖ ἤδη περίπου 120.000 μέλη, ὑποστηρίζει πάνω ἀπὸ 600 ἀσθενεῖς ἐτησίως στὴν ἐθελούσια ἔξοδό τους ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ συμβουλεύει πάνω ἀπὸ 3.000 ἄτομα ἐτησίως. Ὁ κος Sutter θεωρεῖ ἀτομικὸ δικαίωμα τοῦ ἀσθενοῦς τὴν ἐπιλογὴ τοῦ τρόπου τοῦ θανάτου του. Τέλος, ο κος Benoit Beuselinck κατέθεσε τὴν ἐμπειρία του ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου περὶ ἀποποινικοποίησης τῆς ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας στὸ Βέλγιο (2002) μέχρι σήμερα, παρατήρησε ὅτι τὸ 50% τῶν περιπτώσεων ποὺ τὴν ἐπέλεξαν μέσα στὴν δεκαετία δὲν βρίσκονταν σὲ τελικὸ στάδιο ἀσθενείας, ἀπέδωσε τὴν ἐπιλογὴ αὐτὴ πολὺ συχνὰ στὴ μοναξιὰ ποὺ βιώνει ὁ ἀσθενὴς ἀλλὰ καὶ σὲ ἔλλειψη νοήματος, ὑποστήριξε ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐμπλέκεται ὁ ἰατρικὸς χῶρος στὴν πρακτικὴ αὐτὴ καθὼς τὴν ἐργασία αὐτὴ θὰ μποροῦσαν θεωρητικὰ νὰ ἀναλάβουν καὶ Γραφεῖα Κηδειῶν(!), ἐπέμεινε ὅτι ἐκτὸς τῆς αὐτονομίας ὡς θεωρητικῆς προϋποθέσεως τῆς ἐθελούσιας ἐξόδου, καλὸ θὰ ἦταν νὰ συζητηθεῖ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ὑπευθυνότητας ἀπέναντι στὴν κοινωνία ὡς ἀνάχωμα στὴν διεθνὴ τάση ὑπὲρ τῆς ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας, κατήγγειλε τὶς ἑταιρεῖες ποὺ διαφημίζουν τὸν θάνατο καὶ ἐπηρεάζουν ἀσθενεῖς, τῶν ὁποίων κατὰ τὰ ἄλλα ἐπικαλοῦνται τὴν αὐτονομία καὶ ζήτησε δραστηριοποίηση, ὥστε νὰ δοθεῖ νόημα ζωῆς στοὺς ἀσθενεῖς καὶ νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ προστασία τους.

Ἀπὸ τὴν μεριά του, τὸ Γραφεῖο τῆς Ἀντιπροσωπείας μας ὑποστήριξε, παρὰ τὴν ἐμφανῆ προσπάθεια τῆς Συντονίστριας τῆς συζητήσεως νὰ περιορίσει τὴν παρέμβασή μας, ὥστε νὰ μὴν ἀκουσθεῖ ἡ χριστιανικὴ ἄποψη, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν χριστιανικὴ ἀνθρωπολογία, αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι οὔτε ἡ ἐξωτερικὴ μορφή του, οὔτε οἱ διανοητικές του ἱκανότητες, οὔτε κἂν ἡ ἐλευθερία του νὰ ἀποφασίζει ἂν θέλει νὰ ζήσει ἢ νὰ πεθάνει, ἀλλὰ ἡ μόνιμη δυνατότητά του γιὰ κοινωνία μὲ τὸν Τριαδικὸ Θεό, τὴν ὁποία διατηρεῖ ἀκέραια κι ὅταν κοιμᾶται κι ὅταν βρίσκεται σὲ κῶμα. Στὴν προοπτικὴ αὐτὴ ἡ εὐθανασία δὲν συνιστᾶ ἁπλῶς αὐτοκτονία, ἀλλὰ δολοφονικὴ ἀπόπειρα κατὰ τοῦ βαθέος ἑαυτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία τελικὰ ἀποτελεῖ ἐπανάληψη τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος. Τὸ ζήτημα ποὺ τέθηκε ἄλλωστε στὴν ἐν λόγω συζήτηση χρήζει ἰδιαίτερης προσοχῆς μάλιστα στὶς μέρες μας, ποὺ οἱ συνθῆκες παγκοσμιοποιημένης οἰκονομικῆς κρίσεως ἀνοίγουν τὴν ὄρεξη πολλῶν γιὰ σύγχρονους καιάδες.    

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική γεγονοτα 2015 ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ;